Fënnef Designfäegkeeten an technesch Indikatoren vum Sensor

Dir kënnt all nei Produkter kennenléieren, déi hei publizéiert ginn, a mat eiser Entwécklung an Innovatioun matkréien.

Fënnef Designfäegkeeten an technesch Indikatoren vum Sensor

Datum: 16.08.2021

D'Zuel vu Sensoren wiisst op der Äerduewerfläch an am Raum ronderëm eis a liwwert d'Welt mat Daten. Dës bezuelbar Sensoren sinn d'Dreiwkraaft hannert der Entwécklung vum Internet vun de Saachen an der digitaler Revolutioun, mat där eis Gesellschaft konfrontéiert ass, awer d'Verbindung an den Zougang zu Daten vu Sensoren geet net ëmmer einfach oder einfach. Dëse Pabeier stellt den techneschen Index vu Sensoren, 5 Designkompetenzen an OEM-Entreprisen vir.

Als éischt ass den techneschen Index déi objektiv Basis fir d'Leeschtung vun engem Produkt ze charakteriséieren. D'technesch Indikatoren ze verstoen, hëllefen déi richteg Auswiel a Benotzung vum Produkt. Déi technesch Indikatoren vum Sensor sinn a statesch Indikatoren an dynamesch Indikatoren opgedeelt. Déi statesch Indikatoren ënnersichen haaptsächlech d'Leeschtung vum Sensor ënner der Bedingung vun der statescher Invarianz, dorënner Opléisung, Widderhuelbarkeet, Empfindlechkeet, Linearitéit, Réckgabfehler, Schwellwäert, Schleifen, Stabilitéit asw. Den dynameschen Index ënnersicht haaptsächlech d'Leeschtung vum Sensor ënner der Bedingung vun enger schneller Ännerung, dorënner d'Frequenzantwort an d'Schrëttantwort.

Wéinst den onzählegen techneschen Indikatoren vum Sensor ginn verschidden Donnéeën a Literatur aus verschiddene Perspektiven beschriwwen, sou datt verschidde Leit ënnerschiddlech Verständnisser, a souguer Mëssverständnesser an Ambiguitéiten hunn. Zu dësem Zweck ginn déi folgend wichteg technesch Indikatoren fir de Sensor interpretéiert:

1, Opléisung an Opléisung:

Definitioun: D'Opléisung bezitt sech op déi klengst gemoossen Ännerung, déi e Sensor detektéiere kann. D'Opléisung bezitt sech op de Verhältnes vun der Opléisung zum vollen Skalawäert.

Interpretatioun 1: D'Opléisung ass den elementarsten Indikator vun engem Sensor. Si representéiert d'Fäegkeet vum Sensor, déi gemoossen Objeten z'ënnerscheeden. Déi aner technesch Spezifikatioune vum Sensor ginn a Bezuch op d'Opléisung als minimal Eenheet beschriwwen.

Fir Sensoren an Instrumenter mat digitalem Display bestëmmt d'Opléisung déi minimal Zuel vun Zifferen, déi ugewise solle ginn. Zum Beispill ass d'Opléisung vun engem elektroneschen digitalen Schieber 0,01 mm, an den Indikatorfehler ass ±0,02 mm.

Interpretatioun 2: D'Opléisung ass eng absolut Zuel mat Eenheeten. Zum Beispill ass d'Opléisung vun engem Temperatursensor 0,1 ℃, d'Opléisung vun engem Beschleunigungssensor 0,1 g, asw.

Interpretatioun 3: Opléisung ass e verwandten a ganz ähnleche Konzept wéi d'Opléisung, déi allebéid d'Opléisung vun engem Sensor zu enger Miessung representéieren.

Den Haaptunterschied ass, datt d'Opléisung als Prozentsaz vun der Opléisung vum Sensor ausgedréckt gëtt. Si ass relativ an huet keng Dimensioun. Zum Beispill ass d'Opléisung vum Temperatursensor 0,1 ℃, de komplette Beräich ass 500 ℃, d'Opléisung ass 0,1/500=0,02%.

2. Widderhuelbarkeet:

Definitioun: D'Widderhuelbarkeet vum Sensor bezitt sech op de Grad vun Ënnerscheed tëscht de Miessresultater, wann d'Miessung e puer Mol an der selwechter Richtung ënner de selwechte Konditioune widderholl gëtt. Och Widderhuelungsfehler, Reproduktiounsfehler, etc. genannt.

Interpretatioun 1: D'Widderhuelbarkeet vun engem Sensor muss de Grad vun der Differenz tëscht verschiddene Miessunge sinn, déi ënner de selwechte Konditioune gemaach goufen. Wann d'Miessbedingungen sech änneren, verschwënnt d'Vergläichbarkeet tëscht de Miessresultater, déi net als Basis fir d'Bewäertung vun der Widderhuelbarkeet benotzt ka ginn.

Interpretatioun 2: D'Widderhuelbarkeet vum Sensor representéiert d'Dispersioun an d'Zoufallsméissegkeet vun de Miessresultater vum Sensor. De Grond fir sou eng Dispersioun an Zoufallsméissegkeet ass, datt verschidden zoufälleg Stéierungen onvermeidbar bannent an ausserhalb vum Sensor existéieren, wat dozou féiert, datt déi endgülteg Miessresultater vum Sensor d'Charakteristike vun zoufällege Variablen weisen.

Interpretatioun 3: D'Standardofwäichung vun der Zoufallsvariabel kann als reproduzéierbaren quantitativen Ausdrock benotzt ginn.

Interpretatioun 4: Fir méi widderholl Miessunge kann eng méi héich Miessgenauegkeet erreecht ginn, wann den Duerchschnëtt vun alle Miessunge als endgültegt Miessresultat geholl gëtt. Well d'Standardofwäichung vum Duerchschnëtt däitlech méi kleng ass wéi d'Standardofwäichung vun all Miessung.

3. Linearitéit:

Definitioun: Linearitéit (Linearitéit) bezitt sech op d'Ofwäichung vun der Sensorinput- an -output-Kurve vun der idealer gerader Linn.

Interpretatioun 1: Déi ideal Sensor-Input/Output-Bezéiung sollt linear sinn, an hir Input/Output-Kurve sollt eng riicht Linn sinn (rout Linn an der Figur hei ënnendrënner).

Wéi och ëmmer, den aktuellen Sensor huet méi oder manner eng Villfalt vu Feeler, wat dozou féiert, datt déi tatsächlech Input- an Output-Kurve net déi ideal riicht Linn ass, mä eng Kurve (déi gréng Kurve an der Figur hei ënnendrënner).

Linearitéit ass den Ënnerscheedsgrad tëscht der tatsächlecher Charakteristikkurve vum Sensor an der Off-Line-Linn, och bekannt als Netlinearitéit oder netlineare Feeler.

Interpretatioun 2: Well den Ënnerscheed tëscht der tatsächlecher Charakteristikkurv vum Sensor an der idealer Linn bei verschiddene Miessgréissten ënnerschiddlech ass, gëtt d'Verhältnes vum maximalen Ënnerscheedswäert zum Wäert vum ganze Beräich dacks am ganze Beräich benotzt. Natierlech ass Linearitéit och eng relativ Gréisst.

Interpretatioun 3: Well déi ideal Linn vum Sensor fir déi allgemeng Miesssituatioun onbekannt ass, kann se net kritt ginn. Aus dësem Grond gëtt dacks eng Kompromëssmethod ugeholl, dat heescht, d'Miessresultater vum Sensor direkt ze benotzen fir déi Upassungslinn ze berechnen, déi no bei der idealer Linn ass. Zu de spezifesche Berechnungsmethoden gehéieren d'Endpunktlinnmethod, d'Beschtlinnmethod, d'Klengstquadratmethod asw.

4. Stabilitéit:

Definitioun: Stabilitéit ass d'Fäegkeet vun engem Sensor, seng Leeschtung iwwer eng Zäitperiod z'erhalen.

Interpretatioun 1: Stabilitéit ass den Haaptindikator fir z'ënnersichen, ob de Sensor an engem bestëmmten Zäitraum stabil funktionéiert. Zu de Faktoren, déi zu der Instabilitéit vum Sensor féieren, gehéieren haaptsächlech Temperaturdrift an intern Spannungsfräisetzung. Dofir ass et hëllefräich, d'Temperaturkompensatioun an d'Alterungsbehandlung ze erhéijen, fir d'Stabilitéit ze verbesseren.

Interpretatioun 2: Stabilitéit kann a Kuerzzäitstabilitéit a Laangzäitstabilitéit opgedeelt ginn, jee no der Längt vun der Zäitperiod. Wann d'Observatiounszäit ze kuerz ass, sinn d'Stabilitéit an d'Widderhuelbarkeet no beieneen. Dofir ënnersicht de Stabilitéitsindex haaptsächlech d'Laangzäitstabilitéit. Déi spezifesch Zäitlängt gëtt jee no der Benotzung vun der Ëmwelt an den Ufuerderunge bestëmmt.

Interpretatioun 3: Souwuel absolute Feeler wéi och relative Feeler kënne fir d'quantitativ Ausdrock vum Stabilitéitsindex benotzt ginn. Zum Beispill huet e Kraaftsensor vum Dehnungstyp eng Stabilitéit vun 0,02%/12h.

5. Samplingfrequenz:

Definitioun: Samplingrate bezitt sech op d'Zuel vun de Miessresultater, déi vum Sensor pro Zäiteenheet ofgetast kënne ginn.

Interpretatioun 1: D'Samplingfrequenz ass den wichtegsten Indikator fir déi dynamesch Charakteristike vum Sensor a reflektéiert déi séier Reaktiounsfäegkeet vum Sensor. D'Samplingfrequenz ass ee vun den techneschen Indicateuren, déi am Fall vun enger schneller Ännerung vun der Miessung vollstänneg berécksiichtegt musse ginn. Geméiss dem Samplinggesetz vum Shannon soll d'Samplingfrequenz vum Sensor net manner wéi d'2-fach Ännerungsfrequenz vum Miesswäert sinn.

Interpretatioun 2: Mat der Benotzung vu verschiddene Frequenzen variéiert och d'Genauegkeet vum Sensor deementspriechend. Am Allgemengen, wat méi héich d'Samplingfrequenz ass, wat méi niddreg d'Miessgenauegkeet ass.

Déi héchst Genauegkeet vum Sensor gëtt dacks bei der niddregster Samplinggeschwindegkeet oder souguer ënner statesche Konditiounen erreecht. Dofir musse Präzisioun a Geschwindegkeet bei der Sensorauswiel berécksiichtegt ginn.

Fënnef Designtipps fir Sensoren

1. Fänkt mam Bus-Tool un

Als éischte Schrëtt soll den Ingenieur de Sensor iwwer e Bus-Tool uschléissen, fir dat Onbekannt ze limitéieren. E Bus-Tool verbënnt e perséinleche Computer (PC) an dann mam I2C, SPI oder engem anere Protokoll vum Sensor, deen et dem Sensor erlaabt ze "schwätzen". Eng PC-Applikatioun, déi mat engem Bus-Tool verbonnen ass a fir d'Senden an Empfang vun Daten eng bekannt a funktionéierend Quell ubitt, déi keen onbekannten, net authentifizéierten agebaute Mikrocontroller- (MCU)-Treiber ass. Am Kontext vum Bus-Utility kann den Entwéckler Messagen schécken an empfänken, fir e Verständnis dovun ze kréien, wéi d'Sektioun funktionéiert, ier en probéiert, um agebettene Niveau ze schaffen.

2. Schreift den Transmissiounsinterfacecode a Python

Soubal den Entwéckler probéiert huet, d'Sensoren vum Bus-Tool ze benotzen, ass den nächste Schrëtt, Applikatiounscode fir d'Sensoren ze schreiwen. Amplaz direkt op de Mikrocontrollercode ze sprangen, schreift d'Applikatiounscode a Python. Vill Bus-Utilityen konfiguréieren Plug-ins a Beispillcode beim Schreiwe vu Schreiwskripten, wat Python normalerweis .NET, eng vun de Sproochen, déi a .net verfügbar sinn, verfollegt. Applikatiounen a Python ze schreiwen ass séier an einfach, an et bitt eng Méiglechkeet fir Sensoren an Applikatiounen ze testen, déi net sou komplex sinn wéi Tester an enger embedded Ëmwelt. Wann Dir High-Level-Code hutt, ass et fir net-embedded Ingenieuren einfach, Sensorskripten an Tester ouni d'Suerg vun engem embedded Softwareingenieur ze minen.

3. Test de Sensor mat Micro Python

Ee vun de Virdeeler vum Schreiwe vum éischten Applikatiounscode a Python ass, datt Applikatiounsuruff un d'Bus-utility Application Programming Interface (API) einfach duerch den Opruff vu Micro Python ausgetauscht kënne ginn. Micro Python leeft an Echtzäit-Agebetteter Software, déi vill Sensoren huet, fir datt Ingenieuren hire Wäert verstoen. Micro Python leeft op engem Cortex-M4 Prozessor, an et ass eng gutt Ëmfeld, aus där Applikatiounscode debugge kann. Et ass net nëmmen einfach, et ass och net néideg, I2C- oder SPI-Treiber hei ze schreiwen, well se scho an der Funktiounsbibliothéik vu Micro Python behandelt sinn.

4. Benotzt de Code vum Sensorliwwerant

All Beispillcode, deen vun engem Sensorhersteller "gekrabbelt" ka ginn, d'Ingenieuren mussen e laange Wee goen fir ze verstoen, wéi de Sensor funktionéiert. Leider sinn vill Sensorhersteller keng Experten am Design vun Embedded Software, also erwaart net e produktiounsfäertegt Beispill vu schéiner Architektur an Eleganz ze fannen. Benotzt einfach de Code vum Hiersteller, léiert wéi dësen Deel funktionéiert, an d'Frustratioun vum Refactoring wäert entstoen, bis en propper an Embedded Software integréiert ka ginn. Et kann als "Spaghetti" ufänken, awer d'Verständnis vun den Hiersteller dovun, wéi hir Sensoren funktionéieren, ze notzen, hëlleft vill ruinéiert Wochenenden ze reduzéieren, ier de Produit lancéiert gëtt.

5. Benotzt eng Bibliothéik vu Sensorfusiounsfunktiounen

Wahrscheinlech ass d'Transmissiounsinterface vum Sensor net nei a gouf et nach ni virdrun. Bekannt Bibliothéike vun alle Funktiounen, wéi d'"Sensor Fusion function Library", déi vu ville Chip-Hiersteller ugebuede gëtt, hëllefen den Entwéckler séier oder souguer besser ze léieren an de Zyklus vun der Neientwécklung oder der drastescher Modifikatioun vun der Produktarchitektur ze vermeiden. Vill Sensore kënnen an allgemeng Typen oder Kategorien integréiert ginn, an dës Typen oder Kategorien erméiglechen eng reibungslos Entwécklung vun Treiber, déi, wa se richteg behandelt ginn, bal universell oder manner nei benotzbar sinn. Fannt dës Bibliothéike vu Sensorfusiounsfunktiounen a léiert hir Stäerkten a Schwächten kennen.

Wann Sensoren an agebett Systemer integréiert ginn, gëtt et vill Méiglechkeeten, fir d'Designzäit an d'Benotzerfrëndlechkeet ze verbesseren. Entwéckler kënnen ni "falsch leien", wa se um Ufank vum Design vun engem héijen Abstraktiounsniveau aus léieren, wéi Sensoren funktionéieren, ier se se an e System op engem méi nidderegen Niveau integréieren. Vill vun de Ressourcen, déi haut verfügbar sinn, hëllefen den Entwéckler, "direkt unzefänken", ouni vun Null unzefänken.